Ha Jeonghun!
Kiedy się żenisz?
Kiedy zabierzesz ode mnie Hyeyun?
To para, która mnie interesuje.
Innymi słowy, martwię się o nich.
Jeonghun, dlaczego nie odpowiadasz?
To moja córka jest problemem.
To nie tylko twój problem.
Przyszliście tu razem.
Hyeyun, Jeonghun, chodźcie tu.
Nie pójdziemy do domu, dopóki nie wyjdziecie.
- Wychodźcie. - Wychodźcie.
Kilka dni temu usłyszałam coś dziwnego.
Rozstali się, bo się kochali.
Oszaleli, co? Skoro się kochają, to po co się rozstawać?
Moja siostra, Deullae, potrzebowała 50 lat,
żeby poślubić ukochanego mężczyznę.
Istnieje kobieta, której to zajęło 50 lat.
Nie wiem, co powiedzieć.
Chwyćcie się za ręce.
Unieście je.
Na innym weselu poproszono pana młodego,
żeby trzy razy krzyknął na wiwat.
Wy będziecie wiwatować, żeby wyrazić żal.
Skąd to wahanie? Do roboty.
- Hura, hura, hura. - Hura, hura, hura.
- Gorzko, gorzko. - Gorzko, gorzko.
Gorzko, gorzko.
Czasem musimy udawać, że nie chcemy czegoś robić.
Kiedy będzie okazja, żeby całować się publicznie
jak celebryci?
Bawcie się dobrze na imprezie.
Wkurza mnie, gdy ktoś za długo przemawia.
Smacznego.
To było wystąpienie rodziny pani Lee Deulja.
Jedzenie znajduje się tam. Proszę się częstować.
Świetnie ci poszło.
Są głupi, jeśli nie rozumieją, co dla nich zrobiłam.
Przepraszam.
Za co?
Że dałam taką plamę.
Nic nie szkodzi. Dzięki temu ona wypadła uroczo.
Daliście popis. Pewnie jest wam wstyd.
Mój personel już się pali, by wrzucić to na YouTube'a.
Ja już to wrzuciłam.
Będzie sporo odsłon. Nasza strona zyska na popularności.
Chcesz zarabiać na nas kasę?
Wybacz, kupię ci coś ładnego. Tobie też.
Nie sądziłam, że pomożecie jej w takiej akcji.
Było ekstra.
Hyeyun, masz zabawną mamę.
Przestań, wstyd mi za nią.
Przypomniało mi się, jak pojechaliśmy na narty.
Hyeyun, pamiętasz to?
Kiedy?
Dwa lata temu pojechaliśmy na narty do Yongpyeong.
Wy się spóźniliście.
Utknęliśmy na drodze na osiem godzin.
Nie spóźniliśmy się. Nigdy się nie spóźniamy.
Zawsze przyjeżdżamy na czas.
Może ty się spóźniłeś, Gijung.
My nigdy się nie spóźniliśmy.
Zgadza się, to niemożliwe.
Tak, my...
Co?
Nic.
Hyeyun.
Nieświadomie...
użyłam słowa „my".
Hej.
Cały czas mam niską samoocenę.
Moja mama jest nadal taka sama,
a moje życie się nie zmieniło.
Brakowało mi ciebie.
Chciałam się z tobą zobaczyć. Żałowałam swojej decyzji.
Chcę, żebyśmy wrócili do siebie.
Ale nie wiem jak.
Wystarczy.
ODCINEK 17.
Daj mi go.
Ja go zaniosę.
Mam nadzieję, że jesteś szczery.
Nie traktuj go w ten sposób. Zrobisz mu tylko krzywdę.
To mój syn.
Zaniedbałem go, bo byłaś w domu,
ale nie będziesz się nim zajmowała.
„Jako że powód jest finansowo
niezależny i prowadzi właściwy styl życia,
dziecku zapewnione zostaną godziwe warunki".
- Po co to? - Żeby zrobić pierogi.
Bardzo chcesz mnie wkurzyć. Codziennie zmieniasz menu.
Robię to, co zwykle. Wcześniej cię to nie interesowało.
Hyeyun i Jeonghun się rozstali.
Czemu mi nie powiedział?
Bo jest rozważny.
Wszyscy znają twoją mamę.
Próbuje dopaść Jeonghuna, tak jak dopadła mnie.
Nie mam do ciebie za grosz szacunku.
Czemu czepiasz się mojej mamy?
Myślisz, że nie mam podstaw?
Widziałaś, co zrobiła dziś Jeonghunowi?
„Ciągnie wilka do lasu".
Nie chciałeś się ze mną żenić, ale zrobiłeś to.
Nie podobało ci się, że moja mama na to naciskała.
Rozstańmy się szybko.
Daj mi prawo do opieki.
Rozważę wtedy podział majątku.
Nie ufam ci, więc nie zgadzam się.
Nie wiem, kiedy to twoje zwierzę zaatakuje mojego syna.
Przestań nazywać mnie zwierzęciem!
Ta sama koszula dwa dni?
Dlatego jestem wściekły.
Co robisz?
Gdzie moje koszula?
Poszukaj. Jest gdzieś tutaj.
Widziałem ją. Nie musisz jej chować.
Widziałeś?
Jesteś taka niestaranna.
Masz lepszego prawnika ode mnie.
Opinii sędziego nie można kopiować, ale on to zrobił.
Przegrasz, jeśli będziesz tak nieostrożna.
- Wyciągasz pochopne wnioski. - To nie tak.
Wszyscy wiedzą, że niebawem ogłoszą werdykt.
Przegrasz.
Czuję się dobrze. Trochę się martwiłem,
bo mamy zwykle mają przewagę w walce o prawo do opieki.
Ale już mi ulżyło.
Nigdy więcej nie odchodź.
Dziękuję, że czekałeś.
Dzięki, że wróciłaś.
Przepraszam,
że cię zostawiłam.
Gdy kogoś kochasz, myślisz, że czegoś ci brakuje.
Często myślałam, że na ciebie nie zasługuję.
Kochasz mnie,
więc myślałaś, że nie jesteś dość dobra.
Nie przepraszaj.
Czuję, że nareszcie znalazłam swoje miejsce.
Chciałbym, aby czas się zatrzymał.
- Zimno ci? - Tak.
Zaraz będzie ciepło.
Chcę częściej z tobą być.
Zrobimy to, co chcieliśmy zrobić?
Diablica z ciebie!
- Nie? - Dlaczego nie?
Gdy się rozstaliśmy,
zrozumiałam, jak bardzo cię kocham.
Czemu uświadamiamy sobie to,
co ważne, gdy jesteśmy osobno?
Zrozumiałam również, że jeśli się kochamy, nie możemy się rozstawać.
Napijesz się herbaty?
Nie, muszę lecieć.
Czemu mnie odwiozłeś?
Chciałem zrobić to, co inni mężczyźni.
To jakiś problem?
Nie, ale czuję się dziwnie.
Dlaczego?
Dziwnie się czuję, gdy ktoś mnie chroni.
Ja lubię kogoś chronić.
Myślisz, że Hyeyun i Jeonghun się pogodzili?
- Nie wiem. - Sądzisz, że to nie twoja sprawa?
Bo tak jest.
Znów jesteś niegrzeczny.
Nie czuję się z nimi komfortowo.
Dzieli nas przepaść.
To dobrze. Byłaś z nimi za blisko.
Dlaczego zachowujesz się tak dojrzale?
Byłeś prawdziwym draniem.
Draniem?
Tak, prawdziwym draniem.
Chcesz zobaczyć, jak zachowuje się prawdziwy drań?
Pokaż.
Wpadnij do mnie jutro.
Zrób dla mnie prezentację marketingową.
Czemu mam przyjść?
Muszę jechać do Busan. Chciałem się z tobą spotkać.
Ciepło mi.
Mnie też.
Zaczekaj.
Mam cię zanieść?
Nie trzeba. Musisz uważać na plecy.
Dobrze.
Czuję się, jakbyśmy znali się od dawna.
Ja też.
Nie wyobrażam sobie życia bez ciebie.
- Chcesz się najpierw wykąpać? - Nie.
Mogę iść pierwszy?
Są tylko dwie możliwości?
Diablica z ciebie!
Chodźmy pod prysznic.
Śpisz?
Nie mogę zasnąć.
Pokłóćmy się kiedyś.
Po co?
Nie kłóciliśmy się, odkąd zaczęliśmy być razem.
Czy to nie dziwne?
Nie chcę się kłócić.
Kłóciłem się w poprzednich związkach.
Nasz związek jest zbyt spokojny.
Czy to nie dziwne, że się nie kłócimy?
Nie ma w tym nic dziwnego.
Ależ jest.
Jak można tak żyć?
To dziwne,
ale my jesteśmy dziwni.
Masz rację. Jesteśmy dziwni.
Tak.
Chodźmy spać.
Dobry pomysł.
Zadzwonię do siostry.
Po co?
Nie dzwoniłam do niej jeszcze. Powiem jej, że idę spać.
Jesteście nierozłączne.
Zawsze jej słuchasz.
Źle się czuję w tym domu.
Jest mi z tobą dobrze, ale nie lubię tego domu.
Pomyślałam, że rozmowa dobrze mi zrobi.
W porządku.
Dlaczego nie wróciła?
Rety!
Halo?
Deulja?
Czemu dzwonisz? Nie śpisz jeszcze?
Czuję się trochę dziwnie.
Dlaczego?
To nie nasz dom.
Oczywiście, że nie nasz. Jesteś teraz mężatką.
Chyba za wcześnie wzięłam ślub.
Czyś ty zwariowała?
Jak możesz tak myśleć, mając 50 lat?
Ludzie w twoim wieku są już po drugim ślubie.
Idź spać!
Nie o to mi chodziło.
Nie przyjdziesz?
Dziwnie się czuję bez ciebie.
Nie będę już dzwonić do siostry.
Należysz teraz do mojej rodziny.
Lubię mieć własną rodzinę.
Ja też. Mam swoją rodzinę.
Należą do niej mąż i żona.
Dłużej tego nie zniosę.
Zróbmy to teraz! Mam gdzieś, czy to mnie zabije!
Jeśli Hyeyun wyjdzie za mąż, będę wolna.
Czemu nie wchodzisz?
Już idę.
Stałaś przed domem?
Tak.
Gdzie się podziałaś? Jeonghun też zniknął.
Nic się przed tobą nie ukryje. Zauważyłaś?
Oczywiście.
A niby czemu narobiłam wam wstydu?
Wzięłam was w obroty.
Koncentrowałam się na was,
ale zniknęliście, gdy jadłam.
Byłaś z nim?
Nie.
To gdzie byłaś?
Wszędzie.
A czy ślub twojej ciotki dał ci do myślenia?
Nie musisz się tym dręczyć.
Podjęli decyzję i szybko się pobrali.
Chciałam podjąć mądrą decyzję, tylko ktoś mi przeszkodził.
On nie miał pieniędzy.
Wbrew pozorom pan Duszone tofu jest bogaty.
Jeśli mężczyzna ma kasę, wszystko idzie gładko.
Ich małżeństwo jest zgodne, bo oni się lubią.
Jeśli nigdy nie zmieniasz zdania, jak mam poślubić Jeonghuna?
Wyjdziesz za mąż, jak poniosę połowę kosztów?
Jak to możliwe? Przecież nie mamy pieniędzy.
Ja nie będę w stanie zapłacić za ślub.
Co z tego?
Zamierzasz się z nim nie widywać?
Nie zrobił nic, mimo że dałam mu do myślenia?
Może porozmawiamy.
Czuję się szczęśliwa i chcę zachować ten stan.
Ona się z nim spotkała.
Pewnie się mnie wstydzi.
Pokonała ją matka wariatka.
Halo?
Wróciłeś do domu?
Właśnie wchodzę. Zdejmuję buty.
Dzwonię w samą porę.
Wyczułaś mnie.
Już wróciłeś?
Tak.
Z kim rozmawiasz?
Z Hyeyun.
Z Hyeyun?
To mama. Powiedziałem jej, że rozmawiamy.
Może jutro po pracy obejrzymy film?
Nie oglądałam filmu od naszego rozstania.
Ja też nie.
Zarezerwuj coś ciekawego. Nie będziesz już taka zajęta?
Jak to, Hyeyun?
Mamo, rozmawiam.
Jest wściekła. Słyszę ją.
Znowu chcesz uciec?
Nie.
Zatem dobranoc.
Dobranoc.
Nie bój się.
Rozumiem jej zachowanie.
Weź prysznic i idź spać.
Ostatnio jesteś wredna.
Jak możesz krzyczeć, gdy rozmawiam?
Zaskoczyło mnie to.
Pogodziliście się?
- Tak. - Nie mam dla niej słów.
Czy małżeństwo to jakiś żart?
Ona mówiła, że się rozstaliście.
- Zachowywała się jak... - Znowu zaczynasz?
- Co takiego? - Niszczyć naszą relację.
A co niby zepsułam? Nie jesteście zdecydowani.
Od naszego rozstania jestem bardziej przekonany.
Synu, nie mogę na to pozwolić.
- Co? - Cieszyłam się, że się rozstaliście.
Ona przynosiła nam pecha i zburzyła spokój naszej rodziny.
Dopóki się nie pojawiła, twój ojciec nigdy na mnie nie krzyczał.
Nie mogę o tym zapomnieć.
Co z tego?
Zamierzasz ją poślubić?
Nie gadaliśmy o tym.
Posłuchaj mnie uważnie.
Nie żeń się. Będę ci rzucać kłody pod nogi.
- Dlaczego? - Jeśli ją kochasz, spotykaj się z nią.
Było dobrze, gdy z nią randkowałeś.
Kłopoty się zaczęły, gdy postanowiliście się pobrać.
Umawiaj się z nią. Spotykaj.
Ale się nie żeń.
Kiedy w końcu wyjdziesz za mąż?
Wiedziałaś?
Oczywiście. Znam cię!
Przestań. Zawstydzasz mnie.
I dobrze!
Kto was ze sobą pojednał?
Ty.
To historyczny moment! Wariatka pokonała Wrażliwą.
Nie wygłupiaj się. Lepiej planujcie ten ślub.
I daj jego matce te prezenty.
Porozmawiam z nią o tym.
Nie rozmawialiśmy jeszcze o ślubie. Mówiliśmy tylko, co czujemy.
A o czym tu rozmawiać? Przecież wszystko wiadomo.
Jak mogę tak szybko brać ślub? Nie mamy nawet sali.
I co z tego? Nie masz innych zmartwień?
Pozwól, że najpierw ja spotkam się z rodzicami Jeonghuna.
Dobrze.
Coś się stało? Posłuchałaś mnie.
Powiedziałam, dobrze. To nic nie znaczy.
Mamo!
Zobaczmy.
Nie masz gorączki. Jesteś chora?
Tak, i to bardzo.
Co się stało? Wczoraj czułaś się dobrze.
Obiecaj mi jedno.
- Co takiego? - Nie pytaj o powody, tylko to zrób.
Gdy mi to obiecasz, od razu wyzdrowieję.
Obiecuję.
- Bez żadnych pytań? - Bez pytań.
- Podaj mi komórkę. - A po co?
Masz.
Wiem, że nigdy nie zmieniasz zdania, gdy raz coś obiecasz.
Ale to ważne, a ja się obawiam, że zmienisz zdanie.
Muszę to nagrać.
Ha Donggeon obiecuje bezwarunkowo Park Eungyeong.
Powtarzaj za mną.
„Ha Donggeon obiecuje bezwarunkowo Park Eungyeong".
Jeśli złamię obietnicę, będę hipokrytą.
Czemu jesteś przy tym taka poważna?
Jak nie dotrzymasz słowa, od razu się rozchoruję.
„Jeśli złamię obietnicę, będę hipokrytą". Dobrze?
Dobrze.
Wyjaśnij mi to.
Jeonghun pogodził się z Hyeyun.
Serio? Wspaniale.
Co takiego?
Masz mi obiecać,
że jeśli zaczną mówić o ślubie, nie zajmiesz żadnej ze stron.
Za nikim się nie opowiesz.
- A o kogo chodzi? - O mnie i Jeonghuna.
Nie pozwolę im się pobrać.
- Skarbie. - Nie musisz się im sprzeciwiać.
Dotrzymaj tylko swojej obietnicy, dobrze?
Skarbie...
Jeśli złamię obietnicę, będę hipokrytą.
Rety.
Dobrze się czujesz, mamo?
Tak.
- Tato. - Tak?
- Zacząłem znów spotykać się z Hyeyun. - Mama mi mówiła.
Przepraszam za tę huśtawkę nastrojów.
Uczę się dorosłości. Bądźcie dla mnie wyrozumiali.
Wiem, jedz.
Dzisiaj spotkam się z Hyeyun i będziemy rozmawiać o ślubie.
Anulowaliście rezerwację sali?
Tak, mama ją odwołała.
Dlaczego pytasz o to ojca?
Dobrze się rozumiemy. A co z mieszkaniem w Changsin-dong?
Zostało już wynajęte.
Nie ma mieszkania ani sali weselnej.
Nie możecie się pobrać w tym roku.
Za dwa lata wygaśnie umowa najmu, więc wtedy możecie o tym pomyśleć.
Chcesz, bym o tym zapomniał. Wczoraj zabroniłaś mi się żenić.
Nie próbuj grać na czas. Nie zamierzam się z nią rozstać.
Rób, jak uważasz. Ja też będę robić swoje.
Tato, powiedz jej coś. Co ją ugryzło?
Wybacz, złożyłem obietnicę.
- Co? - Że nie będę się wtrącał.
Nie szukaj u mnie pomocy.
Rozumiesz? Dokonaliśmy pewnych ustaleń.
To moje małżeństwo. Nie obowiązują mnie wasze ustalenia.
Mama Hyeyun jest podobnego zdania.
Rozmawiałyśmy już o tym.
Myślisz, że będziesz szczęśliwy, gdy ożenisz się bez naszej zgody?
Zobaczymy, gdy już się pobierzemy.
Zanim tego nie zrobimy,
nie poddam się, bo martwię się o naszą przyszłość.
Ha Jeonghun!
On ma rację.
Miałeś pozostać neutralny. Nie oceniaj.
Musimy mieć lokalnych przedstawicieli do kontaktu z klientami.
Ja się tym zajmę.
Będziesz sporo podróżował.
Brak prezesa na miejscu wpływa negatywnie na obroty.
Zostaniesz w Busan?
Mam tu kogoś, komu mogę ufać.
Kto to taki?
Nie za wcześnie?
Wpadłam po drodze na fitness.
Przywitaj się z moją mamą.
Witam.
Co tu robisz tak wcześnie? Spałaś tu?
Nie, wpadłam tu popracować. Prezes Gong akurat miał chwilę.
Zajmuję się marketingiem oddziału w Busan.
Czyżby?
Personel nigdy nie przychodzi do niego tak wcześnie.
Pójdę już. Właściwie skończyłam.
Będę lecieć.
Porozmawiaj z matką i zadzwoń później.
Gdzie idziesz?
Mamo, to moja dziewczyna, Minyi Dongbi.
Dziewczyna?
Kiedy to się zaczęło?
Byłem z nią pięć lat. Rozstaliśmy się, ale udało nam się pogodzić.
Czemu mówiłaś, że u niego pracujesz?
Myślałam, że będzie pani zła, gdy dowie się prawdy.
I dobrze myślałaś.
Pracujesz z nim?
Pracuję dla niego, a nie z nim.
Nie znoszę kobiet, które naciągają mężczyzn.
Nie musi się pani o to martwić.
Pani syn nie daje nic za darmo.
Przez te pięć lat dzieliliśmy się wydatkami.
Pewnie za tobą nie przepadał.
Mężczyźni zwykle są szczodrzy wobec kobiet, które im się podobają.
Nie wiedziałam o tym. Dziękuję za tę cenną radę.
Nie będę więcej sięgać po portfel w jego obecności.
Właściwie jestem biedna.
Firma, którą założyłam, niedługo pójdzie z torbami.
Jesteś trochę bezczelna.
Nie czujesz się skrępowana?
Nie podoba mi się twój ton.
Zaczęłam się pani bać,
więc chciałam zachować spokój, ale zrobiłam się gadatliwa.
Trudno być ze mną szczerym.
Co robi twój ojciec?
Mój ojciec mnie porzucił.
Czyli twoje odzywki
nie świadczą o twoim pochodzeniu.
Możesz się spotykać z moim synem,
ale nie możesz za niego wyjść.
Rozumiem. Miłego dnia.
Odwiozę ją do domu.
A ja się nie liczę? Odprowadź ją do drzwi.
Nie, podrzucę ją.
Mówiłeś, że jedziesz do Busan.
Nie traćmy czasu. Chodźmy.
A co ze mną?
Co z tobą?
Wychodzisz z nami czy zostajesz?
Co to za zachowanie?
Przyszłam do ciebie, a ty wychodzisz?
Mamo, nie jesteś dzieckiem.
Sama decydujesz o sobie.
Jeszcze tego pożałujesz.
Tak na ciebie wpływa ta niewychowana smarkula?
To jakiś film czy co?
Co ty wyprawiasz?
Idziemy.
Gong Gijung!
Wszystko w porządku?
Tak, a u ciebie?
Boję się.
Matka Jeonghuna też była straszna. To siostry, prawda?
- Zgadza się. - Boję się wszystkich mam.
Wolę nie wychodzić za mąż, jeśli mam mieć z nimi do czynienia.
Przestań już.
To moja mama.
Przepraszam. Ostatnio rozładowuję stres,
mówiąc wszystko, co mi ślina na język przyniesie.
Wracaj. Pójdę sama.
- Nie, odwiozę cię do domu. - Poradzę sobie.
Co tu robisz?
Co się stało?
Czemu zgodziłaś się z mamą, gdy zabroniła ci za mnie wyjść?
I tak nie chcesz się ze mną ożenić.
Nie wiadomo. Może zmienię zdanie!
Jak to?
Pobierzmy się.
Nie.
- Dlaczego? - Boję się twojej mamy.
W małżeństwie ludzie się wspierają
i zmierzają w tym samym kierunku. Nie chcesz tego?
Wiesz co?
Boję się dołączyć do innej rodziny.
Nawet własnej nie potrafię znieść.
Jestem nadal rozchwiana.
Ja też zostałem zraniony.
Też się boję.
Powiedziałeś, że się boisz?
Tak.
Nigdy nie sądziłem, że będę z ukochaną kobietą.
Nie wiem, czy temu podołam.
Dlatego się boję.
Dlaczego mi o tym nie mówiłeś?
Czuję, że zbliżyliśmy się do siebie.
Ja też.
Rety.
Przepraszam.
Wpadniesz na chwilę?
Nie, muszę lecieć.
Pomyśl o tym.
O czym?
O moi oświadczynach!
A kiedy się oświadczyłeś?
W windzie.
A więc to były oświadczyny. Nie wiedziałam.
Idź już.
Uważaj na siebie.
- Dobrze. - Zdzwonimy się.
Leć.
Dobrze, wchodzę.
Mamo.
Jak będziesz się tak zachowywać,
stracisz syna.
Ostrzegam cię.
Hyeyun: Zjedzmy lunch. Nie mogę czekać do obiadu.
To twoje dzieło?
Tak, bardzo często to jemy.
Ale przygotowanie trochę trwa.
Niesamowite.
- Co? - Że to wszystko ugotowałaś.
Przecież wiesz, że gotuję.
Znasz wiersz Tęsknię za tobą, choć jesteś ze mną?
Znam.
Tak się teraz czuję.
Ja też.
Chyba nam odbiło. Dlaczego się rozstaliśmy?
Dzięki temu wiemy, jak bardzo się potrzebujemy.
Masz rację.
Pojedźmy do mnie wieczorem. Powiemy rodzicom.
Ale twoja mama nas nie akceptuje.
To prawda.
Co zrobimy?
Nie martw się.
To nasza sprawa. W końcu się zgodzi,
jeśli tylko nie uciekniesz.
Nie ucieknę.
Co myślisz o ślubie? Chciałbym się z tobą ożenić.
Problem w tym, że nie mam dość pieniędzy.
Ale zarobię.
To moja ostatnia szansa, by z tobą być.
Nie chcę jej zmarnować.
Zatem zróbmy to.
Dobrze.
Muszę wracać do pracy. Co będziesz robić do wieczora?
Pójdę do biura Dongbi.
Między wami już jest dobrze?
Nadal jest gęsta atmosfera.
Poczułam się bardzo zraniona.
Potrzebuję trochę czasu.
Zachowuję się tak, jakby nic się nie stało.
Ale nie wybaczyłam jej jeszcze.
PLAN INWESTYCYJNY
Sprawdziłem wszystko i naniosłem pewne poprawki.
Nie trzeba było się z tym tak śpieszyć.
Chciałbym, żebyś doceniła moje zaangażowanie.
Nie ma nic wspólnego z firmą mojego ojca.
Wszyscy tak mówią.
Ale zawsze są jakieś powiązania. Pokłóciłaś się z Hyeyun?
O nią się nie martw. Nie jest tobą zainteresowana.
Mówisz tak, bo nie znasz kobiet.
One nie zapominają pierwszej miłości.
Wiesz, jak ma zapisany twój numer w komórce?
Jak?
„Margines Sangjin".
- Co? - Już dawno znalazłeś się na marginesie.
Zawsze mogę wrócić. To żaden problem.
Muszę już iść.
Przygotowuję się do sprawy Hyejin.
Hyeyun?
- Sangjin. - To przeznaczenie.
Jak to możliwe, że się spotykamy?
Pospiesz się. Dziś jest rozprawa Hyejin.
Idziesz na rozprawę?
Tak, chcesz iść ze mną?
Dobrze zobaczyć rozwód, zanim weźmiesz ślub.
Po co miałaby to oglądać? Chodź.
Chyba dobrze byłoby to zobaczyć.
Interesuje ją to.
Przeanalizowałem wniosek o wyciąg transakcji Dohyuna.
Co to takiego?
Składasz wniosek, by dowiedzieć się tego, co cię interesuje.
Potem sprawdzasz, co możesz uzyskać od innych instytucji.
Nie dostaniesz informacji o majątku
z instytucji finansowych ani urzędu skarbowego.
Rozumiem.
Z głównego konta było sporo wypłat.
Złożę wniosek, żeby sprawdzić, kto jest ich odbiorcą.
Pewnie Yuri.
To by nam bardzo pomogło.
Hyeyun też tu jest.
Myślałem, że nie interesują cię takie sprawy.
Poprosiłem, żeby przyszła.
Można się wiele nauczyć.
Dobrze zobaczyć rozwód, zanim weźmie się ślub.
Może to jej pomoże wybrać właściwego partnera.
Cieszę się, że mój rozwód może się na coś przydać.
Czyż to nie wspaniała lekcja
dla nas wszystkich?
Zaciska pan pięść.
Zwykle taką minę mają ci, którzy chcą mnie uderzyć.
Chcieliby to zrobić,
ale wiedzą, że nie mogą, więc tylko zaciskają pięść.
Przestań.
Przecież tak tylko mówię.
Zapraszam.
Chodźmy.
Jeśli chodzi o transakcje przy użyciu kart,
otrzymaliśmy wyciągi z banków Woojin i Taeyang.
Nie przyszły jeszcze wyciągi z Changshin.
Pozwana złożyła wniosek o sprawdzenie transakcji
podatku majątkowego i dochodowego.
Wszyscy mamy swoje problemy.
Radzimy sobie z nimi, jak umiemy.
Chyba...
Według ciebie zebrałam owoce swoich działań.
Przyszły wyciągi z banków Asor i Taeyang.
Nie mamy jeszcze informacji z agencji ubezpieczeniowej.
Proszę sprawdzić testy psychologiczne dziecka.
- Wspominałeś o tym. - Tak.
Powód ma lepszą sytuację finansową, aby wychować dziecko.
Poza tym syn potrzebuje ojca, więc lepiej, żeby trafił pod jego opiekę.
W rodzinie matki jest niezrównoważona teściowa i trudne środowisko.
Prawo do opieki należy się ojcu.
To niesprawiedliwe. Wnieś sprzeciw.
Działanie pod wpływem emocji niczemu nie służy.
Przeanalizowałem transakcje finansowe.
Z banku Taeyang wypłacono sporo pieniędzy.
Jak znaleźli to konto?
To możliwe, jeśli nie jest na inne nazwisko.
Proszę o wyciąg transakcji.
Czyje to konto?
Oby tylko nie kobiety.
Proszę podsumować transakcje.
Aby zdecydować o prawach do opieki,
poddamy dziecko badaniom psychologicznym.
Sprawa zostanie zgłoszona do mediacji.
Wkrótce wyznaczymy kolejne spotkanie.
Widziałem raport z rozprawy.
Świetnie. Skopiowałem go dla pana.
Niezrównoważona teściowa i trudne środowisko?
Zabawne.
Przecież to prawda.
Jakie wzorce daje matka naszemu synowi?
Ja z nim będę, a nie moja matka.
I tak dostaniemy prawo do opieki.
Nie decyduje o tym śledczy.
Myśląc w ten sposób, liczy się na zwycięstwo.
Przecież to Jeong Hyejin wniosła o rozwód.
Trudno będzie to udowodnić,
ale sprawdzimy zobowiązania pana Dohyuna.
Proszę złożyć propozycję ugody.
Jesteście zawsze mile widziani.
To samo chciałem powiedzieć.
Niech ją pan przekona. Jest na przegranej pozycji.
Jeśli uważa pan, że to gra,
nie należą się panu prawa do opieki.
Jest pan jego ojcem.
To personalny atak.
Ja przeżyłam dużo gorsze ataki.
Wkładasz sporo wysiłku, żeby namierzyć moje konta.
My wkładamy wysiłek, żeby zarobić pieniądze.
Mogliśmy być rodziną. W razie kolejnego rozwodu, proszę dać znać.
Postaram się.
Chodźmy.
Co za drań.
Przepraszam.
Za co?
Nie wiedziałam, że to takie trudne.
Wolałam, żebyś tego nie widziała.
Jeśli możesz uniknąć cierpienia,
staraj się to robić.
Jak można żyć w ten sposób?
Skoro jest tu Hyeyun, wyskoczmy coś zjeść.
Za wcześnie na jedzenie.
To może chociaż na herbatę.
Dobrze.
Tak, pani Ha.
Czemu mówi na mnie pani Ha?
Halo?
Tak.
Słyszałaś, że nasze dzieci się pogodziły?
Nie sądzisz, że powinniśmy coś zrobić?
Oczywiście.
Zaraz przyjdę.
Dobrze.
Idzie jak po maśle.
Zobaczmy. Powinnam coś zrobić.
Przyniosę prezenty ślubne.
Witaj. Dobrze cię znów widzieć.
Zamówiłam ci herbatę.
Dobrze cię widzieć.
Teraz będziemy się często spotykać. Mam dla ciebie prezent.
Jaki prezent? To się szybko skończy.
Pani Jeong.
Sporo rozmawiałyśmy,
sporo też się wydarzyło.
Ona zawsze dużo gada.
Powiedz, że to dobrze, że się pogodzili.
Początek nie był zły.
Ale ma minę. Chyba wszystko gra.
Tak.
Słyszałam od Jeonghuna, że się pogodzili.
Ja też słyszałam.
Myślisz, że to dobrze?
Dlaczego nie?
Bo zakończyłyśmy już nasze relacje!
Nasze rodziny miały się nie kontaktować.
Co robić? Widocznie mają się ku sobie.
Mówiłam, że to oni muszą podjąć decyzję.
A od rodziny się nie ucieknie.
Czy to oznacza,
że moja rodzina jest gorsza?
Nie o to mi chodziło.
Zbyt szczere rozmowy wprawiają mnie w zakłopotanie.
Uznam to za potwierdzenie.
Nie chcę, żeby oni byli razem.
Nie wspominałam o tym, ale odkąd zgodziłyśmy się na ich ślub,
wydarzyło się wiele złych rzeczy.
Tak to bywa. To normalne.
Może nie znasz życia.
Zaraz znowu przegram.
Muszę zebrać się na odwagę.
Tak, w mojej rodzinie nie ma trudnych osób.
Może nie wie, że chodzi o nią.
Myślałam, że jesteś obyta,
wykształcona, pięknie wyglądasz
i masz wspaniały charakter.
Doświadczyłam kulturowej...
Przepraszam.
Ta rozmowa do niczego nie prowadzi.
Muszę ją zakończyć.
Przerwałaś mi.
Bo nie wiem, co powiedzieć, gdy z tobą rozmawiam.
Mam pustkę w głowie
i zapominam, co miałam powiedzieć.
Powiem ci, co myślę.
Nie pozwolę im się pobrać.
Dobrze się spisałam.
Muszę jeszcze pogadać z Hyeyun.
Przepraszam! Zapomniała pani czegoś.
Proszę.
Byłeś taki opanowany w pracy.
Przecież znasz mnie od tej strony.
Znam, ale teraz to zobaczyłam.
Mam do ciebie zaufanie.
Wszystkie moje braki nadrabiam gadaniną.
To moje powołanie.
- Też tak uważam. - Przydałbym się waszej rodzinie.
Zgadza się. Żona będzie miała z ciebie pociechę.
- Pójdę do toalety. - Dobrze.
Hyeyun, daj mi swój telefon.
HYEYUN
MARGINES SANGJIN
To prawda.
Jestem marginesem?
Tak.
Pamiętam twoją minę, gdy mnie rzuciłeś.
Rozumiem.
Co robisz?
DROGI SANGJIN
Teraz będę ci drogi.
Hej.
Znów go widzę.
Co?
Jak to?
Nie mogłam o nim zapomnieć.
Mam nadzieję, że spotkasz dobrego partnera.
Partnera?
Wybacz. Przejęzyczyłam się. Partnerkę.
Co ci się w nim podoba?
Nie zachowywałaś się tak po rozstaniu ze mną.
Przemyśl to jeszcze.
Pogodziłaś się z nim, zanim zobaczyłaś mnie w sądzie.
Mówiłaś, że dobrze wypadłem!
Ale tylko w pracy.
Przez ciebie tracę swój życiowy cel.
Dołuje mnie to.
Nie robiłam ci żadnych nadziei.
Dobrze.
Nie będę gonić za dziewczyną, która ma chłopaka.
Czyli rzucasz mnie, bo mam chłopaka.
Żal ci mnie?
Tak, mamo.
Dobrze.
Tak.
Muszę lecieć.
Gdy wróci moja siostra, powiedz, że musiałam iść.
Hej.
Przecież ja cię nie rzucam.
Uśmiecha się?
Nie chcę spędzić świąt samotnie.
Wyłączcie tę kolędę.
Mamo!
- Mamo. - Siadaj.
Napijesz się czegoś?
Nie, wypiłam herbatę z twoją matką.
- Spotkałyście się? - Poprosiłam ją o spotkanie.
Hyeyun.
Sporo o tym myślałam, zanim zdecydowałam się na tę rozmowę.
Nie sądziłam, że się na to odważę,
ale robię to dla mojego syna.
Co takiego?
Nie spotykaj się z Jeonghunem. Nie powinniście być razem.
Gdybyście byli sobie pisani, wszystko byłoby proste.
Widziałaś, co się stało z małżeństwem Gijunga.
Nie było nam łatwo się pogodzić.
Przechodziliśmy trudny czas.
Ale zdaliśmy sobie sprawę, że bardzo się kochamy.
Mamo.
Daj mi dołączyć do waszej rodziny.
Przykro mi, Hyeyun.
Nic do ciebie nie mam,
ale miałyśmy spięcia z twoją mamą w trakcie przygotowań do ślubu.
Nasze relacje są napięte.
Planujecie przyjść wieczorem z Jeonghunem.
Nie przychodźcie.
Nie chcę się kłócić z moim synem.
Szybko.
Co się stało? Ale zimno.
Skąd go masz?
Kupiłam w komisie, do którego go odstawiłeś.
Uwielbiam go.
Wiem.
Wiesz co?
Chcę, żebyś robił to, co lubisz.
Nie rezygnuj przeze mnie z pasji.
Co się stało? Zrobiłam coś złego?
Nie.
Nie masz pojęcia, jaki jestem szczęśliwy.
Mogę spokojnie umierać.
Nie mów tak.
Kocham cię.
Ja też cię kocham.
Gdzie ona się podziewa?
Czemu się spóźniłaś?
Spotkałam się z twoją matką.
Historia się powtarza.
Musimy to załatwić inaczej.
To takie bolesne.
Przykro mi.
Znów jestem taka słaba.
Do wczoraj czułam się dobrze.
Nie odpuszczaj.
Dobrze.
Tato!
Miło cię widzieć.
To dla ciebie. Słyszałam, że lubisz gofry.
Uwielbiam.
To twoje ulubione.
- Dziękuję, wchodźcie. - Gdzie mama?
Usiądźmy. Chcemy wam coś powiedzieć.
Ja już się wypowiedziałam.
Kiedy?
Słyszałem, że rozmawiałaś z Hyeyun.
Powiedziałaś mu o tym? Kazałam ci tego nie robić.
Zrozumiałem, że ślub nie dotyczy tylko nas,
ale także naszych rodzin.
Jednak nasza decyzja jest ważniejsza.
Bo jesteś ciągle bardzo młody.
Zatem będę miał szansę wiele się nauczyć.
Od teraz wybieram ją.
Nie chodzi tylko o rodzinę.
Przykro mi, że mówię ci to prosto w twarz.
Nie lubię Hyeyun.
- Mamo! - Skarbie!
Ile minęło od jej decyzji o waszym rozstaniu?
Teraz mówi, że za niego wyjdzie,
ale jeśli pojawią się kłopoty, znowu się wycofa.
Małżeństwo jest ważne w życiu mężczyzny.
Kobiety doprowadziły wielu mężczyzn do ruiny.
Mamy tylko jedno dziecko.
Próbowałam zaakceptować kobietę, którą wybrał.
I jak się to skończyło?
Cały spokój runął.
I to jeszcze przed ślubem. A co będzie później?
Mam prawo dbać o spokój mojego syna i rodziny.
Hyeyun, odpuść sobie, tak jak poprzednio.
Pozwól mu odejść.
Przykro mi, Hyeyun.
Przepraszam cię za nią.
Żadne słowa tego nie naprawią.
Jeonghun, zaopiekuj się Hyeyun.
Zawiozę cię do domu. Chodź.
Bardzo cierpisz?
Tak.
Jestem z tobą.
Jeśli cię urazili, ja też czuję się urażony.
Nie zasłużyliśmy na zaufanie naszych rodziców.
To dla nas nowa sytuacja.
Dlaczego wszystko jest takie trudne?
Żebyśmy się wzmocnili, a nasza miłość trwała całe życie.
- Co to? - Prezenty dla rodziców Jeonghuna.
Podobno się pogodzili. Zamierzasz im to dać?
Próbowałam, ale nie zdołałam nawet o tym wspomnieć.
- Dlaczego? - Olała mnie.
Jak to?
Olała mnie i wyszła.
Nie sądziłam, że tak będzie.
Nie zrozum mnie źle.
Dlaczego to powiedziałaś?
A jak myślisz, dlaczego?
Hyeyun nie jest dobrą partią. Jest zbyt pewna siebie.
Nie chcę, żeby żona i teściowa weszły mojemu synowi na głowę.
Odwiozłeś Hyeyun do domu?
Zamówiłem jej taksówkę.
Czemu na mnie tak patrzysz?
Zachowałaś się dziś okropnie.
Nie podejrzewałem cię o to.
Co takiego zrobiłam?
Byłaś bezwzględna i okrutna.
Nie musisz miażdżyć innych, żeby ratować swoje dziecko.
Według ciebie to ma być troska?
To dla ciebie...
Jeśli chcesz zrobić coś dla mnie, daj mi wolną rękę.
To ja się żenię i biorę za to odpowiedzialność.
Nie chcę, żeby twoje małżeństwo okazało się porażką.
Mężczyźni z czasem są coraz słabsi.
Twój tata też był silny, ale to już przeszłość.
Kobiety są emocjonalnie silniejsze.
Potrafią sprawić, że mężczyzna jest silny.
Właściwa partnerka jest bardzo ważna dla mężczyzny.
Nie ma o czym mówić.
Powtarzasz tylko, jak ważne jest małżeństwo dla mężczyzny.
Jak nie przestaniesz, poślubię ją bez twej zgody.
Wynoś się, jeśli chcesz taką żonę.
Przestań.
Mama oszalała.
Nawet jeśli, muszę ją wspierać.
Żona jest ważniejsza niż dziecko.
Najbardziej boli twoja zdrada.
Jestem zrozpaczona.
Nie chcę, żeby byli razem.
Hyeyun będzie spać u Dongbi.
Pewnie jest bardzo spięta.
Myślisz, że jego matka była dla niej bezwzględna?
Dla mnie była, to dlaczego nie dla niej?
Rodzina to same kłopoty.
Nie musiała jej tego mówić w twarz.
Co robić? Oni są pewni swoich uczuć.
Powinniśmy ich wspierać. To jedyne rozwiązanie.
Nie pozwolę, by tak to się skończyło.
Musimy walczyć, póki się da.
Halo?
Chyba musimy znów porozmawiać.
Spotkajmy się dzisiaj. O której ci pasuje?
Muszę iść do agencji nieruchomości. Po południu jestem wolna.
Dzień dobry.
Spóźniłam się?
Nie. Nikogo jeszcze nie ma.
Nie ma?
Wystawiła pani na sprzedaż mieszkanie w Gangnam?
Nie, dlaczego?
Podobno był tu ktoś, żeby je obejrzeć.
Nie wystawiłam go na sprzedaż.
Kto to mógł być?
Może ktoś się pomylił.
Nie wygląda mi to na nieporozumienie.
Ta kobieta wspominała o panu Ha.
Serio?
Bardzo dziwne.
Zapytam go o to.
A jest może jakieś mieszkanie w Gangnam, zamiast w Gangbuk?
- Proszę siadać. - Dobrze.
Czego się napijesz? Nie zamówiłam herbaty.
Słyszałam coś bardzo dziwnego.
Co takiego?
Coś mi tu nie pasuje. Nie wiem, jak to się stało.
Nie umiem zebrać myśli.
Brak ci zdrowego rozsądku.
Jest podobna do Hyeyun. Ona też mówiła o rozsądku.
Przestań mówić bez sensu i powiedz, co się stało.
Droga Jeong.
Tak.
Skąd wiesz o naszym mieszkaniu w Gangnam?
Co ty wygadujesz?
Nie przypominam sobie, żebym o tym wspominała.
Ktoś nas sprawdzał,
ale już wiem, kto to był.
Kto taki?
Przyprowadź córkę.
Nie wysilaj się.
Zaczekaj, mamo.
Moja mama jest pewna siebie.
Nie odpuszczę.
Nagle zmieniłeś podejście.
Masz poczucie winy, a zaraz się ze mną rozstaniesz.
Nie wiem.
Nie wiem, czy chcę się z tobą rozwodzić.
Przykro mi.
Ja nigdy się nie poddaję.
Szanujemy was, ale jesteśmy zdani na waszą łaskę.
No tak. Czemu o tym nie pomyślałam?